ماهایی که روز و شب تو دنیای ماشینیم . ماهایی که نمی خوایم قبول کنیم همینیم

وقتی که اسمونت مثل زغال سیاه شد . وقتی که روشنایی فقط فانوس ماه شد

وقتی که تنها شدیم تو ظلمت و سیاهی . می گیم خدایا تو که صاحب شب و ماهی

نذار ما هم غرق بشیم تو سراب پول و ثروت . نذار یادمون بره بزرگی و با عظمت

به بدا هم کمک کن به کسایی مثل من . نذار که اشتباهی یه راه دیگه برن